I can say what I want to, can, and have to do, and what is allowed: Ik wil morgen koffie drinken, ik kan niet komen, mag ik even bellen? — and answer Dat hoeft niet.
Ik wil, ik kan, ik moet: modal verbs
Ik wil, ik kan, ik moet: modal verbs
Modal verbs say what you want, can, and have to do: willen — to want (never “will”), kunnen — can, to be able to, moeten — to have to, must, mogen — may, to be allowed to. If you know German: “I like coffee” is Ik drink graag koffie, not ×Ik mag koffie.
The forms are in the table. For ik, hij, and zij (she) there is one form, with no -t: ik wil, hij wil; ik kan, hij kan; ik mag, hij mag; ik moet, hij moet. With jij and u both are correct: jij wilt and jij wil, jij kunt and jij kan. In a question jij has no -t: Kun je …? Wil je …? Wij, jullie, and zij (they) take the infinitive: wij willen.
In a statement the modal comes second, in a yes/no question first (Mag ik …? Kun je …?). The second verb, in the infinitive, always goes to the very end, not next to the modal as in English: Ik wil morgen koffie drinken. Zullen we … gaan? works the same way. Niet goes before that last verb: Ik kan vandaag niet komen.
The phrases you know, Ik wil graag … and Mag ik …?, use modal verbs too. “You don't have to” is a set phrase: Moet ik betalen? — Nee, dat hoeft niet.
Common mistakes:
• ×Ik wil drinken koffie → Ik wil koffie drinken
• ×hij wilt, ×hij kunt → hij wil, hij kan
• ×Kunt je …? → Kun je …?
• ×Ik kan zwem → Ik kan zwemmen
• ×Nee, dat moet niet → Nee, dat hoeft niet (moet niet means “mustn't”)
Modal verbs
In a question, jij has no -t: wil je? kun je? moet je? mag je?
| Who | willen | kunnen | moeten | mogen |
|---|---|---|---|---|
| I | ik wil | ik kan | ik moet | ik mag |
| you (informal) | jij wilt / wil | jij kunt / kan | jij moet | jij mag |
| you (formal) | u wilt / wil | u kunt / kan | u moet | u mag |
| he, she | hij wil | hij kan | hij moet | hij mag |
| we, you (plural), they | wij willen | wij kunnen | wij moeten | wij mogen |
The second verb goes at the end
The modal verb comes second; the main verb goes to the end.
| Sentence | Example |
|---|---|
| Affirmative | Anouk wil een broodje eten. |
| After a time word | Morgen wil Eva fietsen. |
| Question | Mag ik even zitten? |
| With niet | Femke kan vandaag niet koken. |
Lesson notes
Ik wil, ik kan, ik moet: modal verbs
Modal verbs say what you want, can, and have to do: willen — to want (never “will”), kunnen — can, to be able to, moeten — to have to, must, mogen — may, to be allowed to. If you know German: “I like coffee” is Ik drink graag koffie, not ×Ik mag koffie.
The forms are in the table. For ik, hij, and zij (she) there is one form, with no -t: ik wil, hij wil; ik kan, hij kan; ik mag, hij mag; ik moet, hij moet. With jij and u both are correct: jij wilt and jij wil, jij kunt and jij kan. In a question jij has no -t: Kun je …? Wil je …? Wij, jullie, and zij (they) take the infinitive: wij willen.
In a statement the modal comes second, in a yes/no question first (Mag ik …? Kun je …?). The second verb, in the infinitive, always goes to the very end, not next to the modal as in English: Ik wil morgen koffie drinken. Zullen we … gaan? works the same way. Niet goes before that last verb: Ik kan vandaag niet komen.
The phrases you know, Ik wil graag … and Mag ik …?, use modal verbs too. “You don't have to” is a set phrase: Moet ik betalen? — Nee, dat hoeft niet.
Common mistakes:
• ×Ik wil drinken koffie → Ik wil koffie drinken
• ×hij wilt, ×hij kunt → hij wil, hij kan
• ×Kunt je …? → Kun je …?
• ×Ik kan zwem → Ik kan zwemmen
• ×Nee, dat moet niet → Nee, dat hoeft niet (moet niet means “mustn't”)