I can say what I eat and drink for breakfast and ask for one particular thing: çay içiyorum, but bu peyniri istiyorum; and say “I'm waiting for you” and “I'm calling my mom” — seni bekliyorum, annemi arıyorum.
This tea or tea in general: the accusative
This tea or tea in general: the accusative
Why: English uses “the” or “this” to show you mean this tea, not tea in general. Turkish uses an ending.
Something in general takes no ending and stands right before the verb: Çay içiyorum. — “I drink tea.” The same after bir and a number: bir simit, iki yumurta.
A definite thing, the one you mean, takes the accusative ending: Çayı içiyorum. — “I'm drinking the tea.”
The ending is -ı, -i, -u, -ü by the last vowel (see the table); after a vowel, with a y: kahveyi, yumurtayı, suyu. The stem changes as before any ending that starts with a vowel: ekmek → ekmeği, simit → simidi.
Watch out: in meyve suyu and tereyağı the final -yu and -ı belong to the name itself; they are not the accusative.
Always with the ending:
• a name: Zeynep'i, İstanbul'u
• a pronoun: beni, seni, onu, bizi, sizi, onları, bunu, şunu
• a word with bu, şu, o: bu peyniri
• a word with “my, your”: kitabımı
Questions: ne? — “what?”, neyi? — “what exactly?”; kim? — “who?”, kimi? — “whom?”.
aramak (call, look for) and kullanmak (use) take a direct object, as in English: annemi arıyorum — “I'm calling my mom”.
Common mistakes:
• NOT “Bu çay içiyorum” → Bu çayı içiyorum
• NOT “Sen arıyorum” → Seni arıyorum
• NOT “Bir çayı istiyorum” → Bir çay istiyorum
• NOT “Annem arıyorum” → Annemi arıyorum
The accusative: the ending by the last vowel
Only a definite thing gets the ending: bu çayı, but çay.
| The last vowel of the word | Ending | Examples |
|---|---|---|
| after a, ı | -ı | balı, çayı |
| after e, i | -i | peyniri, şekeri |
| after o, u | -u | tuzu, telefonu |
| after ö, ü | -ü | sütü, gözlüğü |
| the word ends in a vowel | -yı, -yi, -yu, -yü | yumurtayı, kahveyi, suyu |
| the stem changes | k → ğ, t → d | ekmek → ekmeği, simit → simidi |
Pronouns: whom, what exactly
A pronoun used as an object always has the ending.
| Who | Whom |
|---|---|
| ben | beni |
| sen | seni |
| o | onu |
| biz | bizi |
| siz | sizi |
| onlar | onları |
| bu | bunu |
| şu | şunu |
Lesson notes
This tea or tea in general: the accusative
Why: English uses “the” or “this” to show you mean this tea, not tea in general. Turkish uses an ending.
Something in general takes no ending and stands right before the verb: Çay içiyorum. — “I drink tea.” The same after bir and a number: bir simit, iki yumurta.
A definite thing, the one you mean, takes the accusative ending: Çayı içiyorum. — “I'm drinking the tea.”
The ending is -ı, -i, -u, -ü by the last vowel (see the table); after a vowel, with a y: kahveyi, yumurtayı, suyu. The stem changes as before any ending that starts with a vowel: ekmek → ekmeği, simit → simidi.
Watch out: in meyve suyu and tereyağı the final -yu and -ı belong to the name itself; they are not the accusative.
Always with the ending:
• a name: Zeynep'i, İstanbul'u
• a pronoun: beni, seni, onu, bizi, sizi, onları, bunu, şunu
• a word with bu, şu, o: bu peyniri
• a word with “my, your”: kitabımı
Questions: ne? — “what?”, neyi? — “what exactly?”; kim? — “who?”, kimi? — “whom?”.
aramak (call, look for) and kullanmak (use) take a direct object, as in English: annemi arıyorum — “I'm calling my mom”.
Common mistakes:
• NOT “Bu çay içiyorum” → Bu çayı içiyorum
• NOT “Sen arıyorum” → Seni arıyorum
• NOT “Bir çayı istiyorum” → Bir çay istiyorum
• NOT “Annem arıyorum” → Annemi arıyorum